Nadat ze de staf van Loki hebben afgenomen van de wetenschapper en andere militairen die voor Hydra werken, zouden de Avengers van de overwinning moeten genieten… jammer genoeg vraagt Tony Stark, gefascineerd door het object, aan Thor of hij de staf gedurende een paar dagen mag bestuderen vooraleer deze terug naar Asgard vertrekt. Hij forceert Bruce Banner om een maximum aan informatie te vergaren en dit op zo kort mogelijke tijd.
Stark stelt vast dat de staf één of andere soort van artificiële intelligentie bevat, die de aardse technologie overstijgt, en hij tracht – egoïstisch als hij is – het ding te bedwingen. Jammer genoeg opent de doos van Pandora zich wederom en een nieuwe entiteit bedreigt de mensheid : Ultron.
Iets minder grappig, ietsjes minder beheerst, ietwat log bij momenten, dit tweede luik van de avonturen van The Avengers bezit ondanks alles – onder andere – toch zijn tegengewicht met onnavolgbare dialogen (met de Josh Whedon touch), een portie maatschappelijke kritiek (destructieve wanbeheersing van de Verenigde Staten) en moraal (Tony Stark speelt er een hoofdrol in), maar ook tederheid, « verheugende » actiescènes en interessante nieuwe personages, zoals The Vision (een bekende voor de fans van Marvel) of de Maximoff tweeling, … Kortom, meer dan genoeg om het weer goed te maken en de honger te stillen van comico-cinefielen. En als er al sprake is van wat teleurstelling, dan is dat enkel in vergelijking met het eerste luik, die geen equivalent kent !
