Terwijl Rogue One zegeviert in bioscopen doorheen België, komt The Force Awakens ons tegemoet, in speciale editie, onder de vorm van een grote dikke box (voorzien van een lensvormige afbeelding), in welke 3 disks zijn ingeklemd. De eerste is gewijd aan de 3D versie van de film, een bijna perfect voorbeeld in het genre dankzij het minutieus werk aan de echte decors en grafics. Geen nood om de ogen te spreiden zoals in de donkere cinemazaal. De geluidskenmerken blijven gelijk. Op vlak van bonus zijn er featurettes toegevoegd die gewijd zijn aan de geluidseffecten in de film, de “geluiden van de Rebellion”, de kostuums en andere onderwerpen zoals de verschillende wapens en het gesprek met Daisy Ridley en John Boyega. Nu we deze hebben, kunnen we wachten op de integrale hyper-editie.
Andere vorm van plezier is Finding Dory, die ons, zoals in de avonturen van onze vriend Nemo, zowel leuke als spannende momenten brengt. Pixar heeft het zich opnieuw niet gemakkelijk gemaakt. Gezien we ons in een kleurrijk en helder universum bevinden, volledig met computergrafics, voegt de 3D nog een extra laagje vreugde toe aan onze ervaring. Na de enthousiaste reacties van de familie kan u overgaan naar de audiocommentaar, de kortfilm en andere featurettes.
Captain America : Civil War houdt de pas erin, zelfs als het op vlak van scenario en regie het eerder wat liet afweten. Vergeet niet dat dit werk een soort van filmtentoonstelling is en de deur opent naar een narratief belangrijk element van Marvel: de bekende burgeroorlog tussen de pro’s en anti’s voor een volkstelling en overheidscontrole van superhelden. We hopen verder dat DC Comics de flow volgt en wegstapt van het Justice League poeltje, om zo wat energie te besteden aan een adaptatie van Kingdom Come. Kortom, terug naar Marvel, mis deze langspeelfilm van de franchise niet, 2D of 3D (ze behouden hun beloftes).
Mensen met ernstige migraine zouden Alice Through the Looking Glass beter moeten mijden. Tim Burtons interpretatie van de schrijfsels van Lewis Carroll worden nog meer aan de kant geschoven. Het gaat alle kanten uit, je weet niet meer wat dicht en ver weg is, wat nog meer wordt versterkt door de 3D ervaring, hetgeen je eerder een gevoel geeft hallucinerende middelen gebruikt te hebben. Ondanks de artificialiteit, houdt regisseur James Bobin (Burton is producer) een gestaag tempo aan, van emotie enz. Op het einde hebben we het wel geapprecieerd, ondanks de passages die totaal mislukt zijn. Verwijderde scènes, audiocommentaar en featurettes vervolledigen onze merkwaardige ervaring.
Naast zijnde een duidelijk technische hoogstandje bezit de herlezing van The Jungle Book ook een zekere charme…Niet verwonderlijk, want Jon Favreau (ook met audiocommentaar) heeft enkel maar meesterwerken op zijn teller staan. We gaan over van een klassieke animatiefilm (1967) naar een hybride versie, die het reële met het irreële mengt, volledig onder de computergrafics. Dat werk verbazingwekkend goed, want het brengt een andere vorm van magie, die zowel modern als verrassend is.
