The Imitation Game had een historische film kunnen zijn over de pogingen van de inlichtingendiensten van Hare Majesteit om de Enigma-code te kraken. Of een biografie van een prikkelbaar genie in ontcijfering. Of een drama over de situatie van homoseksuelen in Engeland. Of een fictie over het ontstaan van de informatica.
Het is een beetje van dat allemaal; het fascinerend en tragische personage van Alan Turing geeft deze film zijn boeiende dichtheid. En hoewel de regie soms een beetje te klassiek is en de nevenpersonages te weinig uitgewerkt worden (jammer voor Keira Knightley), wordt de film toch echt boeiend dankzij de indrukwekkende prestatie van Benedict Cumberbatch, die erin slaagt om ons te doen meeleven met een totaal onsympathiek personage. Zeker ook omdat het echte thema van de film - hoe het gewicht van geheimen een man maakte en vernietigde - geleidelijk aan te voorschijn komt uit het scenario dat voortreffelijk is gebouwd op drie tijdperken.
En dit geweldige enigma eindigt met een onthutsende kijk op de intieme motieven die Turing ertoe hebben gebracht om te bouwen wat vandaag als de voorloper van de computer wordt beschouwd.
