Ooit Four Weddings and a Funeral gezien? Dan weet u hoe het hart van de Britse scenarist/regisseur Richard Curtis klopt.
De man smelt voor romantiek maar gooit er graag een ondeugend sausjes bovenop. En die mix smaakt lekker, als hij niet ongestoord zijn gang mag gaan. Laat je hem zijn scripts zelf regisseren, dan krijg je zeer ongelijke resultaten als Notting Hill, The Boat That Rocked en nu About Time, verhalen die weliswaar geregeld geestig uit de hoek komen maar finaal verloren lopen in hun eigen wereld.
Curtis is namelijk niet alleen verliefd op zijn eigen woorden (dat kan je wel meer scenaristen aanwrijven), hij heeft de vervelende gewoonte om steeds zoetsappiger te worden naarmate het verhaal vordert. Wat in het begin nog fris, charmant en intrigerend was, verliest zo een groot deel van zijn kwaliteiten en blijft onvermijdelijk op de maag liggen.
En troeven heeft About Time nochtans zeker. Hoofdrolspeler Domnhall Gleeson (zoon van de al even rosse Ierse acteur Brendan Gleeson) vindt het goeie evenwicht tussen onhandigheid en aantrekkelijkheid, Rachel McAdams is knuffelbaar als altijd en Bill Nighy gaat in de rol van de vader met de film lopen.
