Jagten: De sterke come back van Thomas Vinterberg! - Actueel Cinema

De eerder geordende en evenwichtige Lucas tracht zijn leven terug op te bouwen na een moeilijke scheiding. Als veertiger heeft hij eindelijk terug enkele houvasten: een nieuwe relatie, de relationale strijd met zijn tienerzoon lijkt eindelijk de goede weg uit te gaan en zijn job loopt eveneens goed: onderwijzer in een kinderdagverblijf. Deze bron van voldoening en geluk zal nochtans snel verduisteren, en alles transformeert zich in een lege, woestijnachtige, eenzame strijd. Oorzaak van dat alles is het dochtertje van zijn beste vriend, Clara, 5 jaar. Als gevolg van een berisping wilt het kind zich "wreken" op haar leerkracht, hiervoor communiceert ze dubbelzinnige verhalen aan de schooldirectrice, wat maakt dat Lucas uiteindelijk verdacht wordt van pedophilie. Een giftige leugen, die gevoed wordt - mede dankzij de aandacht die de ouders er aan schenken - door anderen, door ondoordachte geruchten. Het kwaad is geschied en het leven van Lucas is definitief vergeven. Het nieuws verspreid zich als een lopend vuurtje (terwijl Lucas van het "spel" verwijderd wordt), en ondanks de toegevingen van Clara blijven de volwassenen volhouden, ze twijfelen er niet aan... ze volharden, het gaat zo ver dat ze Clara overtuigen van een onbestaande "waarheid" (de leugen is een hardnekkig virus). U heeft het begrepen, 'Jagten' maakt geen deel uit van de categorie "feelgood movies", niets nieuws voor zij die bekend zijn met het werk van Thomas Vinterberg, voornamelijk bekend om zijn fascinerende en onverdraagzame 'Festen' (winnaar van de Speciale Juryprijs op het Filmfestival van Cannes in 1998). Een ware explosieve cocktail van emoties, die bij zijn release het publiek unaniem overtuigt van het talent van de jonge Deense regisseur, bevriend met Lars Von Trier, en met deze laatste mede-oprichter van de Dogma 95 beweging ('Mifune', 'The Idiots', ...). Vinterberg houdt van minimalisme en sterke verhalen, vaak aan de rand van wanhoop. Maar de gigantische aandacht voor 'Festen' gaat gepaard met een vreselijke druk die op zijn schouders rust... hij verliest zijn grip op cinematografisch gebied (en aarzelt ook niet dit toe te geven met de nodige afstand). Hij zwerft - bijvoorbeeld - tussen 'It's All About Love', 'Dear Wendy' en 'When a Man Comes Home', zonder enig groot succes. Zijn laatste film, de zeer intimistische en wat verlegen uitgegeven, 'Submarino', merkt opnieuw de filmcritici en liefhebbers. Terwijl andere Deense regisseurs eindelijk het succes kennen (Anders Thomas Jensen, Susanne Bier, ...) keert Vinterberg als het ware terug naar de duisternis. 'Jagten' is op een zekere manier dus ook de terugkeer van Vinterberg, 14 jaar na 'Festen'. De regisseur geeft openlijk toe dat er tijd nodig was, en de realisatie van 'Submarino', om terug tot "zijn" cinema te kunnen keren. 'Jagten' roept pijnlijke en vurige beelden op, zoals in 'Le Corbeau' van Henri-Georges Clouzot, en zijn beschuldigingen, maar ook in 'Straw Dogs', 'Dogville', 'Deliver Us From Evil' van Ole Bornedal of nog 'Das Weisse Band' van Michael Hanneke,... elk gekenmerkt door hun sterke beeldentaal over de agressie en de meeslependheid van de meerderheid. Bekende referenties, versterkt door de alomtegenwoordigheid van het Europese gruwelgevoel rondom pedophilie, dat we maar al te goed kennen in onze Belgische contreien. Een zeer sterk werk, universeel, gewild gewetensloos en pijnlijk, 'Jagten' is een perfect voorbeeld van niet commerciële films, zonder stijfheid, vol moed en talent. Talent is iets wat Vinterberg nu helemaal niet mist, hij weet zich ook goed te omringen: Mads Mikkelsen vertolkt de moeilijke rol van Lucas en zet een voortreffelijke prestatie neer, waarvan heel het team versteld stond tijdens de opnames. Het scenario werd toevertrouwd aan Tobias Lindholm, waarmee Vinterberg eerder al samenwerkte voor 'Submarino'. Kortom, 'Jagten' is een niet te missen meesterwerk!