Jane Eyre - Bespreking Cinema

Er zit veel in 'Jane Eyre' wat in foute handen een zelfparodie zou kunnen worden. De krakende geluiden in het oude huis, de woeste wind als twee personages elkaar innig omhelzen, gordijnen die gedragen worden door een nachtelijke bries, verborgen gangen die leiden naar verboden plekken, boze stiefmoeders die hun haat niet kunnen wegstoppen, de film loopt niet bepaald in een grote boog rond het vat met clichés uit de romantische literatuur. En toch is 'Jane Eyre' verre van oubollig of muf. Regisseur Cary Fukunaga (Japanse vader, Zweedse moeder, Amerikaanse nationaliteit) zoekt namelijk voortdurend een manier om die gemeenplaatsen op te frissen en meestal lukt het hem ook. Samen met scenarist Moira Buffini stopt hij een spanning in het verhaal die niet in het boek zit, en hij geeft blijk van een uitstekend oog voor detail. Zijn grootste troef is echter dat hij de hoofdrollen aan twee acteurs gaf die elkaar geweldig goed aanvullen. Jane mag dan een vrouw van lage afkomst zijn en Mr. Rochester een edelman, als er twee mensen in staat moeten zijn om die kloof te overbruggen, dan zijn zij het wel. Vernieuwend kan je 'Jane Eyre' niet noemen maar hij houdt je wel geboeid. (RN)