Net zoals Nick Wilde, één van de twee hoofdpersonages van Zootropolis, heb ik een gigantische fobie voor reptielen. Laat die dieren nu net het centrale punt zijn van Disney’s nieuwste vervolgfilm, Zootropolis 2. En net zoals ze dat deden in de eerste film maakt Disney er nog maar eens duidelijk mee dat zij altijd de beste zullen blijven in cliché zijn op de meest hartverwarmende manier.
Moraal
Zootropolis 2 neemt meteen de draad op waar de eerst film eindigde. Politieagenten Judy Hopps en Nick Wilde hebben net de grootste zaak opgelost die Zootropolis ooit kende en moeten meteen weer samenwerken om een nieuw mysterie op te lossen. Maar het raadsel rond de geheimzinnige slang die opeens opduikt in de stad zorgt voor spanning in hun samenwerking en vriendschap. Zijn de twee dieren te verschillend van elkaar? Maar wat als die verschillen tussen hen er net voor zorgen dat ze elkaar goed aanvullen? Iedereen is anders en dat maakt de wereld net mooi. Met die moraal weet Walt Disney’s Animation Studios te tonen dat je nooit te oud bent voor een goede Disney-film, hoe cliché ze ook mag wezen.
De cast van stemacteurs, zowel de oude bekenden als de nieuwe lichting, weet perfect hun personages neer te zetten. Ginnifer Goodwin maakt van Judy Hopps een complexe heldin. Jason Bateman is hilarisch en zorgt ervoor dat Nick Wilde altijd charmant blijft en nooit té veel wordt. En Key He Quan – ook al ben ik dus doodsbang voor slangen – is gewoonweg een perfecte toevoeging als de onbegrepen, maar vertederende slang Gary en weet je meteen in te pakken. Want zijn de uit Zootropolis gedreven slangen wel echt de slechteriken? Of zijn ze inderdaad verkeerd begrepen? De scenaristen willen na de eerste film hun kijkers verder doen nadenken over wie goed is en wie slecht en over oordelen die iedereen wel eens te snel velt. Op creatieve wijze weten ze dit door middel van hun antropomorfe dierenpersonages weer perfect te doen.
Knipogen en kwinkslagen
Walt Disney’s Animation Studios heeft duidelijk weer ongelooflijk veel plezier gehad met het maken van deze film. En dat maakt het alleen maar leuker om ernaar te kijken. Zootropolis 2 zit net als de eerste film boordevol knipogen en kwinkslagen. In het begin van de film volgen de grappen elkaar razendsnel op. Dat gepaard met meerdere verhaallijnen en zeer snel afwisselende scènes zorgt er wel voor dat het eerste half uur aanvoelt als een stoomtrein waar je je aan vast moet grijpen om er niet af te vallen. Het begin voelt gewoon echt iets té snel. Halverwege gaat de storm gelukkig liggen en vindt het verhaal zijn evenwicht. En godzijdank dat Jason Bateman Nick’s woordgrapjes zo vermakelijk weet neer te zetten dat je niets anders kan doen dan meegrinnikken. Ook de knipogen of ‘easter eggs’ naar Disney’s eigen catalogus en andere popcultuurfenomenen zorgen ervoor dat je weet dat de makers van de film de tijd van hun leven hadden. Want wie wordt er nu niet blij van een Disney-film?
Geschreven door Margot Maris
