Seven Pounds - Bespreking Cinema

Veel reden om te (glim)lachen heeft Will Smith niet als hoofdpersonage van 'Seven Pounds'. Er knaagt iets diep in hem, zoveel maken zijn voortdurend gepijnigde blik en de verbeten trek om zijn mond wel duidelijk. Wat hem precies dwars zit en wat hij van plan is om eraan te doen, verheldert de film beetje bij beetje, al hoef je geen Mensa-lid te wezen om al halverwege te snappen hoe vork en steel in elkaar passen. De Italiaanse regisseur Gabriele Muccino heeft altijd al een voorliefde gehad voor melodrama's met een hoog sentimenteel gehalte én een donkere ondertoon. Hij kwakte echter nooit grotere dosissen van beide ingrediënten samen als hier. Het resultaat is een film die alles heeft om tegen de borst te stoten maar toch blijft fascineren. Al zal de aanwezigheid van Rosario Dawson, een actrice met de gave om zowat alles waarin ze te zien is onweerstaanbaar te maken, voor veel tussen zitten. Mocht u zich trouwens afvragen waar de titel op slaat: ik vermoed dat die een verwijzing inhoudt naar het Shakespeare-stuk 'The Merchant of Venice', waar de centrale figuur zijn schuld moet vereffenen met een pond van zijn eigen vlees.