Historias que so existem quando lembradas

Fraai gefotografeerde fabel over een spookdorp waar sinds 1976 niemand meer stierf, waar oude mensen vastzitten in hun herinneringen - totdat de komst van een jonge fotografe verandering brengt. Ook een melancholieke ode aan de hoogtijdagen van de koffieplantages in de Paraíba-vallei, ooit het symbool van Brazilië. Elke ochtend bakt Madalena brood voor het oude koffiehuis van Antonio. En elke dag weer steekt ze de spoorbaan over waar al jaren geen trein meer voorbij is gekomen, maakt ze het hek van het afgesloten kerkhof schoon, luistert ze naar de preek en eet ze tussen de middag samen met de andere oudjes van het dorp. Madalena klampt zich vast aan de herinnering aan haar overleden echtgenoot en leeft in het verleden, tot ze wakker wordt geschud door de komst van Rita. Deze jonge fotografe is nieuw in Jotuomba, waar de tijd lijkt stil te staan en de mensen vastzitten in hun herinneringen en dagelijkse gewoonten. En waarom zit het kerkhof op slot? De prachtig gedraaide debuutfilm van documentairemaker Julia Murat is een weemoedig eerbetoon aan de Paraíba-vallei in Brazilië, eens een bloeiende regio dankzij de koffieplantages, maar nu een in verval geraakt gebied vol braakliggende landgoederen en spookstadjes.