Dolfje weerwolfje

De kleine Dolfje weet niet wat hem overkomt als hij de nacht van zijn zevende verjaardag verandert in een wit pluizig dier: een weerwolfje. Hij voelde zich altijd al anders dan zijn pleegouders en pleegbroertje Timmie, maar dit is wel heel erg anders. In eerste instantie vindt Dolfje het vreselijk om een weerwolf te zijn, hij wil gewoon zijn zoals iedereen. Hij gruwt van de persoon die hij 's nachts wordt. Een persoon die levende kippen opeet. Even weet hij de lol van zijn maandelijkse transformatie in te zien als hij zijn pesterige buurjongen Nico de stuipen op het lijf weet te jagen. Erna komt de ontnuchtering en het vreselijke besef dat hij anders is. Niet een beetje anders, ontzettend anders. Dolfje loopt weg bij de familie Vriends en gaat op zoek naar zichzelf. Net op tijd (met dank aan opa Weerwolf) ziet hij in dat hij bij Timmie en zijn ouders hoort en dat het niet erg is om anders te zijn. Hij is wie hij is: Dolfje Weerwolfje. En daar is niks mis mee.