Damnation

Béla Tarr brak internationaal door met DAMNATION, dat werd vergeleken met het werk van Andrei Tarkovsky en Michelangelo Antonioni. Qua meesterschap is dit weinig betwistbaar. Inhoudelijk schetst Béla Tarr een ander beeld dan deze grootmeesters: een eigen betoverende visie, zwaarmoedige maar prachtig in beeld gebrachte films, over de condition humaine. Karrer ploetert zich een weg door het leven in stille wanhoop. Zijn omgeving is grauw, regenachtig en modderig. Hij is eenzaam en zou geen hoop meer koesteren zonder het bestaan van de Titanik Bar en haar mooie, spookachtige zangeres. Maar de dame is getrouwd en Karrer is vastbesloten haar man weg te houden... De lange panoramische shots van Tarr werken hypnotiserend en corresponderen met de wanhopige en melancholische sfeer van deze film, een zinkend schip geladen met poëzie.