“Screenplay and story by Luc Besson”. Die woorden volstaan in wezen om 3 Days to Kill samen te vatten. De Fransman mag de regie dan wel meestal aan anderen overlaten (in dit geval zijn Amerikaanse collega McG, bekend van onder meer Charlie’s Angels en Terminator: Salvation), uiteindelijk komt het toch altijd op hetzelfde neer.
Volgt u even mee: Amerikaanse held komt naar Frankrijk, check. Het leven van zijn dochter is in gevaar, check. Zijn mooie echtgenote mag vooral mooi en echtgenote wezen, check. De held neemt het op tegen een sadistische schurk, check. In zijn speurtocht kijkt de held zelf niet op een foltering, gewelddaad of schietpartij meer of minder, check. We krijgen een portie onderbroekenhumor, check. En ook een dosis onvervalst sentiment, check.
De acteur die in 3 Days to Kill mag tonen dat hij nog steeds fluks en soepel genoeg is om keet te schoppen, is Kevin Costner. De laatste jaren had de vroegere wereldster het niet onder de markt om zijn status te behouden maar hier toont hij dat hij nog charme en overtuigingskracht in overschot heeft. Als 3 Days to Kill ondanks zijn routineuze inslag toch niet op de zenuwen werkt, is het vooral dankzij hem.
