The Words - Bespreking Cinema

Films en boeken over schrijven, het is moeilijk om er geen variatie van incest of zelfbevlekking in te zien. Als kijker of lezer wil je namelijk best wel geloven dat het allemaal niet zo simpel is om iets deftigs en origineels op papier te krijgen, maar waarom zou je erom moeten malen? Als het niet lukt, zoek dan een ander beroep, lijkt het normale antwoord. 'The Words' vindt alvast een interessante invalshoek door er een verhaal à la 'Faust' van te maken, zij het dat de hoofdfiguur in dit geval een pervers contract sluit met zichzelf in plaats van de Duivel. Het resultaat is echter hetzelfde: eenmaal de roes van het succes voorbij is, slaat de realiteit hem keihard in het gezicht. Hoe het precies in zijn werk gaat, valt niet zo lastig te raden, want ondanks zijn ingewikkelde structuur is de film bijzonder doorzichtig. Je kunt 'The Words' nog het best omschrijven als een simpele Russische pop. Hij ziet er niet slecht uit, hij bestaat uit verschillende lagen en in het begin is het best intrigerend om die poppetjes open te wrikken. Maar op de duur stel je vast dat ze allemaal dezelfde zijn en op het einde blijkt het laatste doosje leeg. (RN)