Jack Reacher - Bespreking Cinema

17 boeken heeft de Britse auteur Lee Child al geschreven over Jack Reacher en hij zet er elk jaar nog eentje bij in zijn rek. Waarom de filmproducenten het achtste avontuur uit het rijtje hebben gekozen om de held naar het witte doek te brengen, is mij niet helemaal duidelijk, al spreekt de plot wel tot de verbeelding. Dat Reacher een man verdedigt die in zijn ogen schuldig is, is een intrigerende invalshoek. Christopher McQuarrie, sinds zijn scenario voor 'The Usual Suspects' een naam met betekenis, maakt er op zich ook degelijk werk van, een gedreven actiethriller met een paar prima knokpartijen, shootouts en achtervolgingen. En een opgemerkte bijdrage van de eeuwig betrouwbare Robert Duvall. Als 'Jack Reacher' toch niet de voltreffer is die de makers voor ogen hadden, heeft het alles te maken met het hoofdpersonage. De slimme, sterke, lenige en uitgekookte ex-militair heeft namelijk wel veel talenten maar gedraagt zich zo zelfingenomen en (ondanks alle geilende vrouwenblikken) charmeloos dat hij vooral overkomt als een complete eikel. De slotconclusie is dat Jack Reacher niet aan zijn missies begint om een onschuldige van de fatale injectie te redden maar om te bewijzen dat zijn piemel langer is dan die van alle anderen. Trieste figuur eigenlijk. (RN)