The Ides of March - Bespreking Cinema

De politieke achtergrond van George Clooneys vierde film is fascinerend om te zien. Maar 'The Ides of March' blijft hangen door het drama dat zich op de voorgrond voltrekt. Laten we er geen doekjes om winden: om 'The Ides of March' tot in de details in te schatten, helpt het om iets af te weten van hoe de Amerikaanse politiek in elkaar steekt. De boel wordt daar namelijk anders georganiseerd dan hier en er vallen nogal wat termen die een Belg niet meteen kan thuis brengen. Dat de film ondanks die handicap tot van voor tot achter entertaint en naar de keel grijpt, verdient dan ook een geweldige pluim. Of liever (minstens) drie pluimen. Veel heeft te maken met het oorspronkelijke toneelstuk van Beau Willimon, die kon bogen op zijn eigen ervaring als politieke medewerker en samen met George Clooney en Grant Heslov voor een vlijmscherp scenario heeft gezorgd. 'The Ides of March' draagt het mes tussen de tanden maar draagt die tanden dan weer in een aanstekelijke grijns. Clooney lijkt als regisseur bovendien alleen maar beter te worden en komt hier op de proppen met een resem memorabele scènes. Het begin, met het hoofdpersonage dat het podium op stapt en een verrassende speech afsteekt, zet meteen de toon. En dan is er nog de ronduit fabuleuze cast, een groep acteurs waar het talent van af druipt en die elkaar ook nog eens omhoog tillen. Al is dit hoe dan ook in de eerste plaats het (zoveelste) bewijs dat Ryan Gosling terecht de top van zijn generatie wordt genoemd. Gaat dat zien. (RN)