Body of Lies - Bespreking Cinema

De Amerikaanse buitenlandse politiek van de voorbije acht jaar (en we hoeven niet naïef te zijn: ook van de decennia daarvoor) valt niet zo moeilijk samen te vatten. Ze doen wat ze willen en leggen daarbij hoegenaamd geen scrupules aan de dag. "Those to whom evil is done / Do evil in return." Het zegt genoeg dat Ridley Scott zijn 'Body of Lies' opent met een veel gebruikt citaat uit een gedicht van W.H. Auden. In dit geval beschrijft het de kortzichtigheid waarmee het personage van Russell Crowe, die de cowboyaanpak (let op zijn accent) vertegenwoordigt, zijn CIA-operaties uitvoert. Leonardo DiCaprio, die in tegenstelling tot Crowe met beide voeten in de realiteit van het Midden-Oosten staat, gelooft in respect voor andere naties en culturen maar wordt voortdurend een hak gezet door zijn eigen oversten. Waar samenwerking ongetwijfeld de juiste manier is om een gevreesde terroristenleider te vatten, blijft Crowe cavalier seul spelen. 'Body of Lies' zegt waar het op staat maar dat weerhoudt hem niet om er naar goeie gewoonte een meer dan onderhoudende film aan vast te knopen. Het makke liefdesverhaaltje was misschien niet echt nodig en het einde klinkt wel heel fortuinlijk, maar meer dan schoonheidsvlekjes zijn het niet. (RN)