The X-Files: I Want to Believe - Bespreking Cinema

'The truth' helemaal niet 'out there', ze is 'right here': de nieuwe 'X Files'-film moet één van de saaiste bioscoopervaringen van deze blockbusterzomer zijn! Zes jaar na het laatste tv-avontuur van de in aliens en andere onzin gelovende Fox Mulder en zijn hyperrationele FBI-collega Dana Scully, leidt het duo een teruggetrokken bestaan. Zij werkt in een hospitaal, terwijl hij onderduikt voor zijn voormalige werkgevers. Maar dan krijgen ze een telefoontje van de FBI. Wat er daarna allemaal gebeurt, heeft niks met buitenaardse wezens of andere écht ongeloofwaardige zaken te maken. Reden? Serieschepper Chris Carter wou een 'X Files'-verhaal creëren dat werkelijk iedereen zou aanspreken. Resultaat? Zowel 'believers' als 'non-believers' zullen in slaap worden gewiegd door het tweederangs thrillerverhaaltje, het oncharismatische acteerwerk (Rapper Xzibit als hardgekookte flik? Dat zal wel!) en de stevige portie pseudofilosofische geklets. Vooral de tal van ongemakkelijke momenten blijven bij. Zo weerklinkt het bekende seriedeuntje op de klankband wanneer de camera een foto van George W. Bush passeert. In een beter geregisseerde prent zou zoiets gegarandeerd een dijenkletsmoment opleveren, hier resulteert het in één van de menige pogingen om makkelijk te scoren. En dan hebben we het nog niet gehad over Scully die haar opzoekingwerk over stamcelonderzoek doet met ... Google!