Leatherheads - Bespreking Cinema

Volwassen mannen die een bal naar elkaar gooien of trappen en daar dik voor betaald worden, het heeft iets lachwekkends. Je snapt dan ook perfect waarom George Clooney zijn eigen footballfilm 'Leatherheads' per se dolkomische toetsen wil meegeven. Tenslotte speelt het verhaal zich af in de jaren '20 en hoefden de professionele atleten zich niet noodzakelijk aan allerlei regels te houden. En om alles af te ronden bood de film Clooney de kans om uitgebreid te knipogen naar de kibbelkomedies die in de jaren '30 en '40 zouden volgen. U kent ze wel, die romantische verhalen waarin de man en de vrouw om wie het gaat elkaar eerst anderhalf uur onder handen nemen met vinnige dialogen voor ze elkaar in de armen vallen. In het geval van 'Leatherheads' pakt de mayonaise echter niet helemaal, en dat heeft voor één keer niets te maken met de aanwezigheid van Renée Zellweger. Het probleem ligt eerder bij Clooney als regisseur. Waar de man als acteur volledig de toon van zijn hoofdpersonage weet te vatten, lijkt hij als verteller nooit echt de sleutel te vinden. Het resultaat is dan ook een vis-noch-vlees-film die zeker zijn momenten kent en net zoals zijn acteur/regisseur kan charmeren, maar die ook nooit blijft hangen. (RN)