Caroline, het hoofdpersonage uit 'Les beaux jours', ziet er absoluut gelukkig uit. Dat had ze zelf waarschijnlijk niet gedacht, want ze is haar beste vriendin verloren aan kanker en ze moet nog wennen aan het leven van een gepensioneerde. Gelukkig kan ze terugvallen op haar echtgenoot, met wie ze een goeie verstandhouding heeft. Ze ziet er bovendien patent uit, ongeacht haar leeftijd. Caroline wordt gespeeld door Fanny Ardant, de laatste muze uit de (ook qua vrouwelijke inspiratiebronnen) rijk gevulde carrière van François Truffaut, en die straalt een uitzonderlijke elegantie uit. Je snapt dan ook perfect waarom ze de aandacht trekt van een veel jongere computerleraar, ook al zit die niet om vrouwelijk gezelschap verlegen. Wat je veel minder gemakkelijk snapt, is waarom zij zich zo gemakkelijk aan hem overgeeft. Het is wat het is, lijkt de film te zeggen, en als de liefde roept, moet je luisteren. Dat kan best zijn, maar omdat regisseur Marion Vernoux nauwelijks moeite doet (of ideeën heeft) om haar hoofdfiguur een beetje uit te werken, krijg je de indruk dat het Caroline allemaal weinig kan schelen hoeveel schade ze aanricht. Zolang zij maar haar goesting krijgt. Mooie vrouw, irritante film. (RN)
Actueel
