Even terugblikken - Actueel Cinema

De 66ste editie van het filmfestival van Cannes zit er alweer bijna op, en dan is het tijd om terug te blikken. Als meer dan de helft van de films in competitie je honger stilden, dan mag je van een goeie jaargang spreken, lijkt me. Voor mij was de uitschieter 'La vie d'Adèle - Chapitre 1 & 2' van de Franse regisseur Abdellatif Kechiche, een vlammende liefdeshistorie tussen twee jonge vrouwen. Ik kan u verzekeren: Lars von Trier mag dan iedereen nieuwsgierig maken met zijn naar verluidt stomend hete 'Nymphomaniac', Kechiche is hem een half jaar voor. Maar er zijn nog beelden en momenten die voor eeuwig in mijn geheugen gegrift staan. Het begon met het lot dat een jonge militair te beurt valt in het Mexicaanse drugsdrama 'Heli', een pijnlijke ontmoeting tussen vuur en genitaliën. De Chinese regisseur Jia Zhangke, in het verleden een eerder ingetogen man, stelt in 'A Touch of Sin' het groeiende onrecht in zijn land aan de kaak met een paar deciliter bloed bij de hand. Als ik niet al twee kinderen had, zou ik de beide jongens uit 'Like Father, Like Son' meteen adopteren. De surrealistische tragikomedie 'Borgman' legt op een originele manier uit hoe je de job van tuinman strikt. In 'Inside Llewyn Davis' van de gebroeders Coen is de kat even geweldig als de andere acteurs. De stoïcijnse politieman uit 'Only God Forgives' is een van de karakters van het jaar, net zoals de helse moeder uit dezelfde film. In 'Only Lovers Left Alive' geeft Jim Jarmusch het ondode leven van een koppel vampiers een volstrekt originele (en zeer geestige) invulling. Het zijn herinneringen die ik alvast zal koesteren. En het goeie nieuws is dat de meeste films die ik net heb vernoemd de komende maanden ook hun weg naar de Belgische bioscopen zullen vinden. (Ruben Nollet)