Stoker - Bespreking Cinema

Halverwege de film zit Charles, de mysterieuze oom die bij de begrafenis van de vader zijn intrede heeft gemaakt ten huize Stoker, naar de televisie te kijken. Het programma in kwestie: een natuurdocumentaire over een arendsjong dat zijn broer opeet. Nee, van zijn afgemeten subtiliteit moet deze donkere fabel het niet hebben. De spin die langzaam onder de rok van hoofdfiguur India kruipt, de sleutel die ze voor haar verjaardag krijgt, haar collectie schoenen, de kleren die ze in het begin draagt, de vieze kelder, het Quatre Mains-stuk dat ze met haar oom speelt, je hoeft niet echt veel op te letten om te snappen wat daar aan de hand is. Soms drijft 'Stoker' het een beetje te ver en zou je willen dat hij toch een paar dingen tussen de regels laat, met name in zijn drang om het allemaal duidelijk genoeg uit te leggen aan het publiek. Die manke finesse kan de pret echter niet derven. Regisseur Park Chan-wook had in onder meer 'Oldboy' en 'Thirst' al laten zien hoe creatief kinky hij uit de hoek kan komen, en die reputatie onderstreept hij hier met brio. Als Hitchcock nog leefde, zou hij iets maken zoals 'Stoker'. En dat is een compliment. (RN)