The Omen - Bespreking Cinema

Wanneer zijn vrouw opnieuw een miskraam krijgt, staat Robert Thorn voor een vreselijke en ironische keuze: weer door een pijnlijk rouwproces gaan, of officieus een kindje 'adopteren' waarvan de moeder tijdens de bevalling overleden is. Hij gaat voor de tweede optie en vertelt niemand over zijn geheim. Een paar jaar later begint zijn onwettige kind zich steeds vreemder te gedragen; verontrustend zelfs. Maar wat is nu eigenlijk de vloek? Een film maken op basis van een anekdotische datum (Release 06/06/06)? Het gebrek aan inspiratie van zovele Hollywoodproducers, die internationale successen ('The Ring', 'Nightwatch') of oude 'glories' ('Amityville', 'Texas Chainsaw Massacre') inpikken om er waardeloze remakes van te maken? De manie om oude sterren van onder het stof te halen, en die iconen van de griezelfilm zoals Sissy Spacek ('Carrie') en Mia Farrow (Rosemary's Baby') neer te poten in misselijkmakende 'vreselijke dingen'? Het is onmogelijk te zeggen wat de prijs van de wansmaak zal winnen, en het doet er niet toe ook! In feite maakt 'The Omen' de artistieke verloedering in de VS nog een beetje duidelijker... De geopolitieke, journalistieke en artistieke 'referenties' worden op een belachelijke manier gebruikt (en daarbovenop nog een groteske generiek!), de acteurs trappelen ter plaatse en de film verdooft de kijker van bij het begin. Wel een uitstekende remedie tegen slapeloosheid!