New Year's Eve - Bespreking Cinema

Pasen, Pinksteren, Kerstmis, Moederdag, Wapenstilstand, de dag van de Onnozele Kinderen, Garry Marshall en zijn scenariste Katherine Fugate hebben nog feestdagen genoeg om de serie romantische komedies verder te zetten die ze met 'Valentine's Day' en 'New Year's Eve' hebben opgestart. Heel moeilijk kan het bovendien niet zijn want ze stellen zich toch tevreden met een papje van platte clichés, gerateerde grappen en stroperig sentiment. De verhaaltjes die ze door elkaar laten lopen, hoeven bovendien niet te verrassen, te verbazen of op een andere manier het publiek uit te dagen. Wat zij maken, is zoals melkpoeder: alles staat op de doos, je moet er enkel water aan toevoegen. Het smaakt hoegenaamd niet zoals echte melk en de kans dat je ervan gaat kokhalzen is reëel maar laat dat vooral geen reden zijn om er beter werk van te maken. Soit, wie er geen graten in ziet om twee uur lang bestookt te worden met verhalen waarvan je het einde al kan zien terwijl ze nauwelijks begonnen zijn en naar personages te kijken die netjes zeggen wat ze denken en daardoor meer op tekstballonnetjes met pootjes lijken dan op menselijke figuren wensen we het allerbeste. En een spoedig herstel. (RN)