La Solitudine Dei Numeri Primi - Bespreking Cinema

Heen en weer springen tussen vier tijdperken zonder de kijker in de war te brengen, is een kunststukje op zich. Tegelijk ook een indringend en samenhangend portret van twee complexe hoofdpersonages schetsen, is nog een heel ander paar mouwen. 'De eenzaamheid van de priemgetallen', Saverio Costanzo's verfilming van de gelijknamige bestseller van Paolo Giordano, krijgt de eerste uitdaging niet eens deftig voor elkaar, laat staan dat hij in de tweede zou slagen. Wat Costanzo wel presenteert, is een kille, afstandelijke en oppervlakkige film die nodeloos ingewikkeld overkomt. Nog erger is dat de diepe dramatiek die in Giordano's boek zit (de personages maken wat mee in hun leven) door Costanzo's aanpak op overdreven soap lijkt. Geen wonder dat je nauwelijks iets voelt voor de twee hoofdfiguren. Ik twijfel er niet aan dat de regisseur voor elke ingreep een hele uitleg klaar heeft maar zijn versie van het verhaal is er zeker niet beter door geworden. Aan de pluszijde kan 'De eenzaamheid van de priemgetallen' rekenen op acteurs die doorgaans flink hun best doen en een prima soundtrack van Faith No More-voorman en muzikale duizendpoot Mike Patton. Op zoek naar de cd dan maar? (RN)