Pulsar - Bespreking Cinema

'Verdorie, we zijn onze gsm vergeten af te zetten.', dachten we bij de eerste beelden én tonen van deze tweede langspeelfilm van voormalig 'Humo'-filmcriticus Alex Stockman. Maar nee hoor, die typische bliepjes die je hoort wanneer je je gsm te dicht tegen een luidspreker houdt, hoorden bij de prent. Toch een toepasselijke reactie bleek later, want Matthias Schoenaerts -andermaal geweldig - speelt een Brusselaar die zichzelf helemaal verliest wanneer een mysterieuze hacker zijn netwerk aanvalt. Grootste reden tot frustratie: Schoenaerts' personage heeft zijn computer broodnodig om te communiceren met zijn wederhelft die voor een stage enkele maanden in de Big Apple zit. Langzaam maar zeker lost de protagonist zijn greep op de werkelijkheid en aanschouwen we een subtiele afdaling in een zeer hedendaagse hel. Dat Stockman op geen enkel moment van zijn slappe koord richting artyfarty-afgrond tuimelt, mag een wonder heten. Zijn intelligente, freewheelende regie krijgt backup van montagemonument Nico Leunen, pianogoeroe Guy Van Nueten, beeldenmagiër Sébastien Koeppel en klanktovenaar Senjan Jansen. Van een tijdsellips waar we nog steeds van moeten bekomen over paranoïde pianodeuntjes en de bovenvermelde bliepjes tot dat shot richting duisternis: dit is Vlaamse cinema op het scherpst van de snee!