Scott Pilgrim vs. the World - Bespreking Cinema

Als mensen u stokken in de wielen steken, beeldt u zich dan in dat u het tegen hen opneemt in een kungfugevecht waar de vonken van afspatten? En als u erin slaagt om die tegenstanders onschadelijk te maken, ziet u ze dan als in een computergame uit elkaar spatten in gouden muntstukken? Gefeliciteerd, dan bent u een goeie vriend van Scott Pilgrim, het 23-jarige hoofdpersonage uit deze ongewone actieromantiek. Jazeker, actieromantiek. Het is een genre dat nog niet vaak de cinema's heeft gehaald en dat dankzij de Britse regisseur Edgar Wright en de Canadese stripmaker Bryan Lee O'Malley nu een jeugdige kans krijgt. Of ze ook een groot publiek zullen overtuigen, is echter een ander paar mouwen. Voor elk fris idee en elke knallende scène komen Wright en O'Malley immers met twee minder geslaagde vondsten aandraven. 'Scott Pilgrim vs the World' oogt daardoor niet alleen bijzonder ongelijk, hij worstelt (ondanks de vele muziek) bovendien met een stevig ritmeprobleem. Erger nog is dat hij op de duur in herhaling valt en begint te vervelen. 'Scott Pilgrim vs the World' is cinema die je dolgraag zou willen appreciëren omdat hij op zijn beste momenten echt spettert. Maar achteraf overheerst niettemin de ontgoocheling. (RN)