Letters to Juliet - Bespreking Cinema

Italië is een prachtig land met vele troeven. Maar als u er ooit geweest bent, zal u ook weten dat een wijdverspreide kennis van vreemde talen daar niet bij hoort. Italianen praten Italiaans en daar houdt het doorgaans mee op. In 'Letters to Juliet' blijkt iedereen die de hoofdpersonages tegen het lijf lopen het Engels goed onder de knie te hebben. Tot en met de grootmoeder in de keuken. 'Letters to Juliet' is dan ook een sprookje, een fantasie die tot doel heeft om de vrouwelijke helft van het publiek te doen wegzinken in romantische verzuchtingen. Het gaat over ware liefde, ware Jacobs en ware gentlemen, mannen die oog hebben voor hun geliefde en in staat zijn tot een emotionele band. Daar heb ik alle begrip voor maar de film doet niemand (en zeker ook niet zichzelf) een plezier door de hoofdrollen toe te vertrouwen aan twee acteurs die op geen enkel moment enige vorm van chemie vertonen. Meer nog, wanneer het tot de onvermijdelijke kus komt, heb je het vreemde gevoel dat je zit te kijken naar twee bloedverwanten die elkaar een tong draaien. Romantisch is anders. 'Letters to Juliet' heeft een paar pluspunten, met name de innemende vertolking van Vanessa Redgrave als Claire en de (hoe kan het anders) fraaie decors. Maar die spoelen de onaangename smaak ook niet weg. (RN)