Millennium 3: Gerechtigheid - Bespreking Cinema

Laten we om te beginnen een ding duidelijk stellen: om 'Millennium 3: Gerechtigheid' te kunnen appreciëren, moet je het tweede deel gezien hebben. De eerste episode van Stieg Larssons thrillerfenomeen stond nog min of meer op eigen poten maar de overige verhalen vormen wel degelijk een nauw samenhangend geheel. Het valt meteen ook op dat deze laatste aflevering veel beter op zijn poten staat dan de vorige. Toen had je voortdurend het gevoel dat de makers heksentoeren moesten uithalen om Larssons dikke boek in een cinemaspeelduur te wringen, bij 'Millennium 3: Gerechtigheid' is dat veel minder het geval. De thriller grijpt je misschien nooit resoluut naar de keel maar als energieke en spannende avondvulling houdt hij zichzelf moeiteloos overeind. Naar het voorbeeld van zijn opmerkelijke hoofdfiguur Lisbeth Salander (die nooit meer schitterde dan hier) sluit de film namelijk weinig compromissen en dat siert hem. Hij moet aanvankelijk wat zoeken naar het evenwicht tussen actie en dialogen maar storend wordt het nooit. Daarvoor blijft Lisbeth een veel te sterk personage. De fans van de boeken zullen (allicht terecht) opwerpen dat de films nooit de spankracht van de geschreven versie evenaren. Laat die kritiek u echter niet afschrikken. (RN)