A Christmas Carol - Bespreking Cinema

Na 'The Polar Express', 'Beowulf' en nu 'A Christmas Carol' mogen we stellen dat de techniek van de motion capture (acteurs laten spelen tegen een lege achtergrond en daarna alles — ook de gezichten van de acteurs — invullen met de computer) steeds meer verfijnd wordt. De drie films zijn ook het werk van dezelfde regisseur, Robert Zemeckis, en die is duidelijk smoorverliefd op het procédé. Het mag in elk geval duidelijk zijn dat je met de juiste hoofdacteur een gouden zet doet. Zagen de personages in 'The Polar Express' en 'Beowulf' er nog uit als houterige plasticine figuurtjes, dan zorgt Jim Carrey er deze keer voor dat Scrooge (in al zijn incarnaties) en de 3 geesten echt tot leven komen op het scherm. Daarmee is hij echter ook de uitzondering in een voor de rest nogal hol spektakel. Zemeckis' versie van 'A Christmas Carol' mikt voluit op sensatie, met talloze achtervolgingen, wilde ritten door de lucht en veel effecten. Omdat hij tegelijk elke vorm van stroperigheid vermijdt, levert dat zeker een film op waaraan je je niet hoeft te ergeren. 'A Christmas Carol' entertaint en pleziert, en dat is nog steeds de eerste opdracht van dit soort verhalen. Maar hij laat je ook volledig koud, iets wat in deze tijd van het jaar dubbel tegenvalt. (RN)