Emily Brontë, een van de grootste schrijfsters in de geschiedenis van de mensheid, stierf op 30-jarige leeftijd. Haar roman Wuthering Heights werd het onsterfelijke testament van deze mysterieuze vrouw. Voor deze eerste film stapt actrice Frances O'Connor achter de camera en dompelt ons onder in wat Emily's jonge jaren hadden kunnen zijn, een rebelse en atypische vrouw wiens reis vrijheid, vrouwelijkheid en intelligentie uitstraalt.
Gespeeld door Emma Mackey (Sex Education, Death on the Nile), trekt Emily ons al snel mee met haar krachtige blik, stille inzicht en magnetisch charisma. In een gezin waar de vader alleen oog heeft voor zijn verloren zoon, staan Emily en haar twee zussen Charlotte en Anne onder invloed van een maatschappij die hen denigreert om hun geslacht. De regisseur slaagt erin deze stand van zaken briljant in beeld te brengen, waardoor we alle frustraties van de heldere Emily voelen.
Dwalend door de prachtige landschappen van het 19e eeuwse platteland van Engeland, neemt het personage ons mee in haar stemmingen, gelukkig of ongelukkig, en in de belevenissen die ze zal hebben met haar onstuimige broer Branwell. Als middelmatig schrij en verslaafde zal hij Emily alleen maar naar beneden sleuren tot ze breekt, in een reeks die hardvochtig is. Frances O'Connor verbeeldt ook de ervaringen van haar personage met het andere geslacht, via de gefantaseerde en zwavelachtige relatie tussen Emily en de priester William Weightman. Een verhaalaspect dat spanning en drama toevoegt, waardoor het des te boeiender wordt. Wanneer je de bioscoop verlaat, word je achtervolgd door Emily's doordat je je gedragen voelt door de kracht van dit buitengewone personage, een vonk van energie en leven zoals we er graag meer zouden zien op bioscoopschermen.
