9 - Bespreking Cinema

Stel je een ontmoeting voor tussen Sackboy, de held van het spel 'Little Big Planet', de robots van 'Matrix' en de maccabere maskers van 'The Nightmare before Christmas'. Dat levert '9' op, een onwaarschijnlijke ontmoeting van ijzer en angst, geproduceerd door Tim Burton. Visueel val je steil achterover van deze eerste langspeler van Shane Acker. Post-apocalyptische decors boordevol details en poëtische vondsten, ongelooflijk expressieve computergeanimeerde personages, animatie van een opmerkelijke vloeiendheid: alles is aanwezig om deze fabel over de mogelijke gevolgen van de technologie om te toveren tot een onvergetelijke ervaring. Alles, behalve emoties. Terwijl, en misschien omdat, de regisseur de actiescènes aan een hels ritme aan elkaar rijgt, vergeet hij zijn onderwerp en zijn personages. In zulke omstandigheden wordt het moeilijk om geraakt te worden door de zoektocht waar het hier om gaat. We bekijken de film van ver, als een videospel waar de afleverigen elkaar snel opvolgen tot de boss verschijnt. We vragen ons ook meermaals af tot wie de film zich richt. Te angstaanjagend voor kinderen en te simplistisch voor volwassenen twijfelt '9' tussen de doelgroepen en riskeert het beide te mislopen. '9' zou een grote film kunnen geweest zijn, nu is het vooral een schitterende ontgoocheling.