City of Ember - Bespreking Cinema

Selectief kijken is soms geen overbodig talent. Je beslist om je te concentreren op de kanten van een film die wel de moeite lonen en je niet te ergeren aan de rest. Soms lukt dat makkelijker dan anders, en in het geval van 'City of Ember' lukt het aanvankelijk beter dan op het einde. Het eerste wat opvalt aan deze Amerikaanse jeugdfilm, is de look. Hij ziet eruit alsof hij door de handen van 'Delicatessen'-makers Jean-Pierre Jeunet en Marc Caro is gepasseerd, een wereld vol roestige kleuren en metalen klanken. Daar voegt regisseur Gil Kenan (die eerder de animatiefilm 'Monster House' draaide) een intrigerend puzzelverhaal aan toe, met twee jonge hoofdpersonages die het geheim achter hun aftakelende stad moeten ontsluieren. Uiteindelijk komen ze zelfs in een soort roetsjbaan terecht. Het probleem is dat de film op de duur zo opzichtig met Bijbelse verwijzingen en christelijke symbolen strooit dat je je in een slecht vermomde misviering waant. Voor alles is een tijd en een plaats, zou ik de producenten van 'City of Ember' (de zeer christelijke geïnspireerde entertainmentfabriek Walden Media) willen zeggen. En een cinema is geen kerk. (RN)