La Chatte à Deux Têtes

De pornobios waar films nog op celluloid vertoond worden is bijna geheel verdwenen uit het straatbeeld. Acteur, schrijver en regisseur Nolot wilde er - voordat het te laat was - een film over maken. Voor een paar euro kijken de bezoekers van de naamloze pornobios naar `La chatte à deux têtes' ('het poesje met de twee kopjes'). De kassière heeft een oogje op een van de vaste bezoekers, een charmante vijftiger (gespeeld door Nolot zelf). De man op zijn beurt ziet de nieuwe filmoperateur wel zitten, maar deze jongen is juist weer erg gecharmeerd van de geroutineerde kassadame. In de lobby vertellen de drie elkaar hun levensverhaal. In de filmzaal wordt minder gesproken. Met zo min mogelijk woorden vinden de bezoekers - uitsluitend mannen - waar ze naar op zoek zijn: een ontlading, avontuurtje of bijverdienste, dit alles volgens ongeschreven regels en gebruiken. Het zaaltje, met een vloerbedekking vol vlekken en scheefgezakte stoelen, is niet mooier gemaakt dan het is, evenmin als de seksuele handelingen die tussen de bezoekers plaatsvinden. Alles wordt rechttoe rechtaan in beeld gebracht, zonder smeuïge soft-focus of geile muziekjes. De soundtrack bestaat voornamelijk uit het gekreun op het witte doek. Ranzige film met een vleugje poëzie.