Brick Lane

Brick Lane is een lange straat in het Londense East-End, het stadsdeel waar de meerderheid van de immigranten uit Bangladesh wonen. De wijk wordt dan ook wel eens Banglastown genoemd. Hier woont Nazneen. Zij heeft haar geboorteland verlaten omdat ze van haar ouders moest trouwen met een veel oudere man. Nu heeft ze een monotoon leven, zonder liefde. Toch lijkt voor deze jonge vrouw een huwelijk geregeld door anderen niet echt een abnormale zaak, tot ze in contact komt met haar mondige zus. Zij is in haar geboorteland gebleven en de liefde en vriendschap die ze krijgt van haar vrienden en kennissen worden een voorbeeld voor Nazneen. Diep vanbinnen voelt ze het verlangen naar een vrij leven opborrelen. Helaas, we zitten midden jaren 80 en in deze wijk zijn tradities wet. Fundamentalisme is dagdagelijkse kost. Je zelfstandigheid opeisen is dan één ding, maar de verantwoordelijkheid opnemen voor je passies en keuzes, is een heel andere zaak. Want ja, in bepaalde samenlevingen, heeft ook het recht op geluk een prijs. >Een grappige, maar bewustmakende komedie dus, esthetisch gefilmd met soms een romantische ondertoon, maar boven alles een onbetwistbaar pamflet tegen intolerantie en irrationele tradities. Dit meesterwerk leverde de jonge regisseuse Sarah Gavron enkele belangrijke prijzen op, onder andere in Dinard en San Sébastian. Én een nominatie voor de BAFTA's!