Bowling for Columbine

"Bowling for Columbine" van filmmaker Michael Moore is, in de nadagen van 11 september, een moedig werkstuk. Als vooraanstand satirist en documentaire filmmaker in de V.S., stelt Moore zich de vraag of Amerikanen wapengekken of gewoon gekken zijn. Moore start een zoektocht doorheen zijn land in de hoop uit te kunnen vinden waarom het Amerikaanse streven naar geluk verstoord wordt door een hoog aantal gewelddaden. In een unieke mix van humor en tragiek, schudt deze film ons wakker met onuitgegeven schokkende beelden. Beelden afkomstig van de tapes opgenomen door de security tijdens de slachtpartij op Columbineschool. Beelden van de studenten die protest indienen bij de winkelketen die de kogels heeft verkocht waarmee hun lichaam werd doorzeefd. Of beelden van het bezoek van Moore aan acteur Charles Heston, voorzitter van de National Rifle Associaton. Moore plaatst de geweldplegingen in de V.S in een breder kader en overloopt de geschiedenis van de Amerikaanse militaire interventies gedurende de laatste 50 jaar, inclusief de dag waarop de V.S. het grootschaligste bomoffensief uitgevoerd hebben in Kosovo, op 20 april 1999, dezelfde dag als het drama op Columbine Highschool. Hij toont hoe die tragedies bij de media een rol spelen in de oorlog om de kijkcijfers en ontluistert de mythe van de onoverwinbare Amerikaanse economie. "Bowling for Columbine" maakt voor Amerikanen het proces op van een cultuur die gebaseerd is op angst, die zich tot aan de tanden gewapend heeft en volledig dol aan het draaien is. In het algemeen waarschuwt de film op humoristiche wijze wat er kan gebeuren met een land dat ervoor kiest om een permanente brede onderlaag in de bevolking te hebben waar men zich tegen moet verdedigen met een door de grondwet toegelaten Uzi.