Ciao Stefano - Bespreking Cinema

Stefano Nardini zal zich zijn thuiskomst wel anders hebben voorgesteld. Jaren geleden had hij zijn geboortestad Rimini achter zich gelaten om zijn geluk te beproeven in de grote stad. Zijn carrière als rockgitarist is echter nooit helemaal van de grond gekomen en nu heeft hij de onverbiddelijke conclusie getrokken: hij moet zijn leven op een ander spoor zien te krijgen en daar kan hij best bij zijn familie over nadenken. Die zouden hun zaakjes intussen wel in orde hebben, dacht Stefano, maar niets blijkt minder waar. Als 'Ciao Stefano' (of 'Non Pensarci' – 'Denk er niet aan' – zoals de originele titel luidt) knap scoort, dan is het omdat schrijver/regisseur Gianni Zanasi zowat elke scène met de juiste herkenbare details weet te kruiden. Elke keer als je denkt dat hij over de schreef zal gaan, geeft hij zijn personages voorrang op de gemakkelijke grap. Het resultaat is een film die je niet alleen geregeld dubbel krijgt maar die ook een kloppend hart in de borstkas heeft. Als je weet hoeveel moeite onze Italiaanse vrienden gewoonlijk hebben met zelfbeheersing en subtiliteit, dan mag je 'Ciao Stefano' gerust een half mirakel noemen. (RN)