The Year my parents went on Vacation - Bespreking Cinema

In 1970 kreeg Brazilië met een dubbele "coupe" te maken: de "coupe du monde" en een bloederige versie: de komst van de dictatuur. Cao Hamburger bouwt om deze dubbele as het verhaal van een kind van 12 dat in de joodse gemeenschap van Sao Paolo woont en er op zijn ouders wacht, die 'op reis' vertrokken zijn om de dictatuur te ontvluchten. De film combineert potsierlijke scènes en dramatische momenten aan een stevig ritme en laat een galerij aan kleurrijke personages de revue passeren. De relaties zijn misschien een beetje melig (de oude norse man die van het kind gaat houden, het meisje dat voor het eerst zijn wereld overhoop haalt...), maar de lichtheid van het geheel zorgt voor een aangrijpende film. Tot zover alles goed, maar het politieke gedeelte lijdt aan een vreselijk gebrek aan soortelijk gewicht en kleeft op enigszins kunstmatige wijze aan de rest van het verhaal. De film blijft een beetje hangen tussen zijn twee doelstellingen in maar scoort toch tijdens een heel mooie scène waar beroemde beelden van Pele die de wereldbeker omhoog steekt parallel gemonteerd werden met de vlucht van de jongen en zijn moeder naar het buitenland. De tegenstanders van de dictatuur vierden dat jaar niet mee om de gewonnen wereldbeker.