Darjeeling Limited - Bespreking Cinema

Er is geen gulden middenweg met Wes Anderson. Ofwel hou je van zijn eigenzinnige cinema, ofwel haat je die dingen als de pest. Anderson maakt dan ook films zoals niemand anders, afstandelijke melodrama's met een apathisch gevoel voor humor en een neus voor knappe inkleding. Niet alles wat hij doet, slaat de nagel op de kop. 'Rushmore' en vooral 'The Royal Tenenbaums' wisten bijvoorbeeld makkelijker de aandacht vast te houden en zelfs te ontroeren dan 'The Life Aquatic with Steve Zissou'. Een mindere Anderson lijkt meer op een gimmick dan een film maar zo ver komt het in 'The Darjeeling Limited' gelukkig niet. Zoals wel vaker gaat het om een familieverhaal, in dit geval drie broers die met de trein (waar de film zijn titel haalt) door India reizen op zoek naar hun moeder. Dat is de aanleiding voor een hoop gekibbel en een hele reeks droogkomische toestanden. Het is echter in de eerste plaats Andersons stijl die de film maakt. Eén van de eerste shots is meteen raak. We zien Bill Murray hollen om een trein te halen en voorbijgestoken worden door Adrien Brody, waarna de film verder Brody volgt. Het is op zich door en door artificieel maar Anderson voelt zich in de kunstmatige wereld als een vis in het water. En met 'The Darjeeling Limited' zorgt hij ervoor dat ook de kijker zich daar welkom voelt.