The Silver Linings Playbook - Bespreking Cinema

Beste film, beste regie, beste hoofdacteur, beste hoofdactrice, beste acteur in een bijrol, beste actrice in een bijrol, beste niet-originele scenario, beste montage, toen de Oscarnominaties een paar weken geleden bekendgemaakt werden, kwam 'Silver Linings Playbook' maar liefst acht keer uit de bus. Een beetje veel eer voor een lichtgewicht als dit, als je het mij vraagt. Eigenlijk heeft het Oscarcomité zich zwaar laten inpakken door de charme van het ding, en die is ook niet min. Anderzijds vertelt deze tragikomedie ook een verhaal waar Hollywood per definitie pap van lust, voorspelbare en gemakkelijk verteerbare cinema met een positieve moraal. De titel verwijst namelijk naar de uitdrukking 'every cloud has a silver lining', wat zoveel betekent als 'na regen komt zonneschijn'. Doe je best, blijf knokken, blijf niet bij de pakken zitten, en alles komt in orde. Het is fijn om daar rotsvast in te geloven maar blind zijn voor al de voorbeelden waar het toch anders is uitgedraaid, zet volgens mij ook weinig zoden aan de dijk. Zo diep wil 'Silver Linings Playbook' echter niet graven. Hij begint bij een situatie waar mensen met zichzelf en elkaar in de knoop liggen en trekt die knoop vervolgens beetje bij beetje los. Precies zoals je het ziet aankomen. Een knuffelfilm. (RN)