Letters from Iwo Jima - Bespreking Cinema

'Letters from Iwo Jima', de nieuwste van Clint Eastwood, is opnieuw een schot in de roos. Na 'Flags of our Fathers', zijn eerder uitgebrachte Wereldoorlog II epos over de slag van Iwo Jima, toont hij nu opnieuw hetzelfde verhaal. Maar in plaats van de overwinnende Amerikanen te belichten, schetst hij hier het beeld van de Japanners die, zwaar in de minderheid, dapper standhielden op het bekende eiland voor de Japanse kust om de nakende invasie af te slaan. Een uitermate prachtige fotografie, een groffe korrel en vage kleuren zodat alles nòg echter lijkt. Serene scènes overladen met drama zoals we die reeds gewoon waren van onder andere 'Million Dollar Baby'. En actiescènes die de vergelijking met Steven Spielberg's 'Saving Private Ryan' zonder probleem kunnen doorstaan. 'Letters from Iwo Jima' bevat het allemaal. Verder kan deze volledig in het Japans (!) gesproken prent rekenen op een fantastisch acterende cast met Ken Watanabe en Kazunari Ninomiya als ontegensprekelijke uitschieters. Als kers op de taart krijgen we een uiterst simpele maar uiterst effectieve soundtrack, die trouwens door Clint's zoon Kyle werd gecomponeerd, en perfect de emotie van de film weergeeft. 'Letters from Iwo Jima' komt misschien bijzonder traag op gang, maar baadt gedurende zijn 140 minuten wel in een beklijvende sfeer die de gruwel en absurditeit van oorlog perfect weet weer te geven. Eastwood's film won niet voor niets reeds enkele prestigieuze prijzen en zal op de komende Academy Awards een geducht concurrent vormen voor topfavorieten als 'Babel' en 'The Departed'. Film: 4/5 - Soundtrack: 5/5