Nono, The Zig Zag Kid - Bespreking Cinema

Elf jaar geleden kreeg de Gentse regisseur Vincent Bal iets bijzonders voor elkaar. Niet alleen mocht hij in Nederland een film gaan maken (op een moment dat er nog absoluut geen hype bestond rond de Vlaamse cinema), zijn 'Minoes' werd bovendien een hit die verder reikte dan het jeugdcircuit. De mix van fantasie, emotie en avontuur sprak ook de volwassen kijker aan. Je kan probleemloos hetzelfde zeggen over 'Nono het Zigzagkind', de nieuwe film van Vincent Bal. Waar hij de vorige keer het verhaal vond bij de grote Annie M.G. Schmidt dook hij nu in het werk van de Joodse schrijver David Grossman. Niet dat het zoveel uitmaakt wat de precieze etnologische achtergrond is van dit verhaal. De trip die de jonge Nono maakt doorheen Europa kan je wel zonder veel moeite verbinden met de lange tocht die het Joodse volk moest maken voordat het zijn moederland bereikte maar die interpretatie heeft de film niet nodig om te boeien. 'Nono het Zigzagkind' is in de eerste plaats een lekker speels anderhalf uur, gemaakt door iemand die er zichtbaar op uit is om behalve het publiek ook zichzelf te amuseren. Pretentieloos, lichtvoetig, geestig, stijlvol en soms verrassend, zo hebben we het graag. (RN)