Little Black Spiders - Bespreking Cinema

U moet het mij vergeven maar als ik hoor dat zwangere tienermeisjes nauwelijks 40 jaar geleden ergens ver weg van de buitenwereld werden opgesloten zodat ze niemand in verlegenheid zouden brengen, dan gaat mijn bloed koken. En zeker als je dan ook nog eens hoort wat er met het kind gebeurde als de bevalling eenmaal achter de rug was. De brok twijfelachtige geschiedenis verdient het zeer zeker om tot een langspeelfilm te worden omgebouwd. Wat zeg ik, het lijkt me gefundenes Fressen voor een filmmaker. De verbazing is dan ook groot als je moet vaststellen dat Patrice Toye (de vrouw achter 'Rosie' en 'Nowhere Man') ervoor kiest om elke vorm van controverse uit het verhaal weg te filteren en zich te concentreren op de vriendschapsbanden tussen haar jonge hoofdpersonages. Toye is dan ook meer een dichter dan een pamflettist, iemand die liever naar zachte emoties vist dan haar publiek door elkaar schudt. Haar goed recht maar niet meteen het recept voor een film die aan je ribben blijft kleven. Om de woorden van 'Masterchef' en consoorten even ten lenen: de ingrediënten zijn op zich zeker sappig en de presentatie mag er zijn, maar de bereiding heeft de meeste smaak eruit gekookt. (RN)