Detachment - Bespreking Cinema

Vroeg in 'Detachment' zit een scène die het beste laat vermoeden. We zien hoe Henry, een jonge interimleraar Engels, voor het eerst voor zijn nieuwe klas gaat staan en daar uitlegt wat hij van de leerlingen verwacht. Eén van de jongens uit de klas beslist de leraar uit de dagen en gaat bedreigt hem fysiek. De manier waarop Henry daarop reageert, doet hopen op een originele en intelligente film, een verhaal dat ondanks alle ellende het begin van een antwoord aanreikt. Daar komt vervolgens echter bitter weinig van in huis. Henry blijkt zowat de enige barmhartige Samaritaan in een zee van onbegrip, incompetentie, verbittering en depressie. Belaagd door leerlingen die zich alles kunnen permitteren en ouders die hun eigen kroost geen greintje verantwoordelijkheid toeschrijven, proberen de leraars zich staande te houden. Sommigen slikken pillen om zich niets meer aan te trekken, anderen geven gewoon niet thuis, nog anderen hangen wanhopig aan de omheining. Intussen doet de overheid niets aan de situatie en zakt het niveau steeds dieper weg. Dat kan wel volstaan qua miserie, dacht je? Dan is regisseur Tony Kaye het niet met je eens. Hij klutst er ook nog eens tienerhoertjes, jonge zelfmoordenaars, kindermishandeling en incest doorheen, een hysterische cocktail die finaal niet te slikken valt. (RN)