Un Amour de Jeunesse - Bespreking Cinema

'Un amour de jeunesse' heeft zeker voldoende troeven om onze sympathie op te wekken. Hij heeft het over prille tienerliefde, een onderwerp dat zelfs de stoerste zielen doet smelten. Hij pendelt tussen Parijs, de Ardèche en allerlei architecturaal interessante plaatsen, waardoor hij er doorgaans prima uitziet. En hij kan rekenen op een hoofdactrice, Lola Créton, die zich met lijf en leden op haar gepijnigde personage stort. En toch is dit niet genoeg om te blijven boeien. Dat regisseur Mia Hansen-Løve een verhaal uit de doeken doet dat te weinig vlees aan de botten heeft en te voorspelbaar is om bijna twee uur te vullen, is op zich al een probleem. Maar er sluipt ook al snel een monotonie in die ze gemakkelijk had kunnen vermijden. Blijkbaar was het haar bedoeling om de gekende dramatiek van jeugdige liefde zoveel mogelijk weg te schaven en alles te vertellen aan de hand van zorgvuldig gekozen dialogen, reacties en houdingen. Dat klinkt in principe best interessant maar in het geval van 'Un amour de jeunesse' leveren die goeie intenties al te zelden goeie scènes op. Waardoor het hoofdpersonage dan weer klinkt als een labiel wicht dat op acht jaar tijd geen spatje volwassener wordt. (RN)