Hadewijch - Bespreking Cinema

De Franse regisseur Bruno Dumont verdient op zijn minst bewondering voor de manier waarop hij het pad dat hij ingeslagen heeft verder blijft verkennen. Zijn cinema is namelijk alles behalve publieksvriendelijk, met zijn enigmatische verhalen over een thematiek die je eerst lang moet laten bezinken voor je er iets aan hebt. In 'Hadewijch' maakt Dumont het zijn publiek zowaar nog lastiger dan gewoonlijk om geboeid te blijven. "Je bent compleet geschift," zegt een van de personages op een bepaald moment tegen hoofdfiguur Céline, en je kan niet anders dan hem volmondig gelijk geven. Céline (best wel overtuigend vertolkt door Julie Sokolowski) dwaalt door de film met een beate blik op haar gezicht, alsof ze voortdurend engelen ziet nederdalen uit de hemelen. 'Hadewijch' laat zich eigenlijk nog het best bekijken als een studie van het verband tussen religie en geestesziekte, al betwijfel ik of Dumont het zo bedoeld heeft. De verbanden die hij legt (tussen christenen en moslims, tussen armoede en rijkdom) ruiken bij momenten provocerend maar het is niet alsof je je ook maar een moment aangevallen voelt. Liefhebbers van Dumonts slepende cinema zullen genieten, de rest kan zich beter onthouden. Ter informatie: de film is gebaseerd op het leven van een mystieke Vlaamse dichteres uit de 13de eeuw.