Double Take - Bespreking Cinema

In 1962 komt iemand Alfred Hitchcock op de set van 'The Birds' vertellen dat er telefoon is. Hitch loopt naar de kamer waar de telefoon staat en ontmoet daar zijn 18 jaar oudere zelf. Dat deel van de experimentele documentaire 'Double Take' is fictie, maar al de rest is samengesteld uit historische beelden. Je snapt wel waarom regisseur Johan Grimonprez zijn werk zo'n artistiek en poëtisch kantje wil geven, al loopt hij daarmee wel het risico dat de ideeën die hij wil meegeven wat ondergesneeuwd raken. Wat hij vertelt, loont namelijk absoluut de moeite. Met veel historisch inzicht en (voor dit soort cinema) verrassend veel gevoel voor spanning en humor legt de Roeselaarse cineast verbanden die je zelf over het hoofd hebt gezien. Tussen de reclame-industrie en de politieke wereld bijvoorbeeld, of tussen de manier waarop paranoia de wereld bijna een halve eeuw geleden ten gronde richtte en wat we deze eeuw in Irak hebben gezien. 'Double Take' is zeker geen gemakkelijke brok omdat hij die verbanden nooit expliciet uitlegt. U hoeft natuurlijk ook niet alles meteen te snappen. Grimonprez' film nodigt uit om even stil te staan, de ogen te openen en alert te blijven. En dat kan de wereld zeker gebruiken. (RN)