Limits of Control - Bespreking Cinema

Goede, oude Jim Jarmusch heeft weinig vrienden en veel vijanden. Tal van bioscoopbezoekers vinden zijn Spartaanse, laconieke filmstijl maar niks. Te afstandelijk, te ironisch, te fragmentarisch, het zijn allemaal kritieken die hij al moest slikken. Vreemd genoeg lijkt hij in zijn nieuwste prent te willen bewijzen dat zijn tegenstanders gelijk hebben. 'Manderlay'-acteur Isaac De Bankolé kruipt in de huid van een crimineel die op het punt staat een zoveelste opdracht uit te voeren. Dat zorgt ervoor dat hij altijd en overal op zijn hoede moet zijn en niemand kan vertrouwen. Hij komt op zijn pad Jarmusch-'regulars' zoals Tilda Swinton en Bill Murray tegen, maar eveneens Jarmusch-'maagden', zoals John Hurt, Paz De La Huerta en Gael Garcia Bernal. De dialogen klinken bevreemdend, de fotografie van Christopher Doyle (de rechterhand van Wong Kar Wai) oogt betoverend, de kurkdroge Spaanse setting lijkt een droomwereld en de sferische muziek van Japanse 'drone'-goden Boris klinkt hypnotiserend. Spijtig genoeg gaat het verhaaltje dit keer echt nergens over en beginnen de trucs en clichés van Jarmusch steeds meer op navelstaarderij te lijken. Een tegenvaller van formaat.