Ou est la Main de l'Homme sans Tête - Bespreking Cinema

Een veelbelovend begin en een sterk einde, met daartussen een paar goeie acteerprestaties (met name van Cécile de France en van Ulrich Tukur) en een hele hoop warrige en verwarde momenten. De debuutfilm van Guillaume en Stéphane Malandrin laat zien dat de broers wel weten waar ze naartoe willen maar nog niet helemaal de juiste weg vinden. Natuurlijk hoeft een filmmaker zijn publiek niet voortdurend bij het handje te leiden, verre van zelfs. De fout die de Malandrins echter maken is dat ze voortdurend zodanig hun best doen om valse sporen uit te tekenen dat ze de kijker helemaal uit het oog verliezen. 'Où est la main de l'homme sans tête' geeft je veel te weinig houvast om geïnteresseerd te blijven. Het resultaat is een film die voor je ogen uit elkaar valt in losse onderdelen, kleine momenten die doen vermoeden dat er met dit idee meer aan te vangen viel maar die zelden blijven hangen. Aan de vertolkingen zal het niet liggen, want de hoofdrolspelers geven zich helemaal. Zelfs het feit dat de makers acteurs uit de verschillende coproducerende landen hebben moeten inhuren om iedereen tevreden te stellen, loopt niet in de weg. Volgende keer nog wat langer aan de schrijftafel blijven zitten, lijkt me. (RN)