Ne te retourne pas - Bespreking Cinema

Toch eerst even de chauvinistische trom roeren. Als de Franse film 'Ne te retourne pas' een grote troef heeft, dan zijn het wel de bevreemdende visuele effecten. De manier waarop Sophie Marceau beetje bij beetje in Monica Bellucci verandert, is echt wel een belevenis, en die digitale goocheltruc werd gerealiseerd door WFX. Okee, WFX is een filiaal van een Parijs bedrijf (Mikros Image), maar toch. Als we fier mogen zijn, zeg ik het ook. Vergeef me echter dat ik rond de hete brij draai. De bizarre Marcucci (of Belleau, als u dat liever heeft) is namelijk meteen de enige reden om 'Ne te retourne pas' ook maar een blik waardig te gunnen. Je hebt voortdurend de indruk dat Marina de Van, de regisseur van deze psychologische thriller, een intrigerend idee had, naar veel films gekeken heeft die in de lijn liggen van wat ze wou maken (Polanski en Hitchcock dringen zich op) en voor de rest geen flauw idee had van hoe ze het moest aanpakken. Bovenop de potsierlijke plot komt nog de vaststelling dat ze haar actrices volledig in de steek laat. Bellucci kan op haar eentje nog terugvallen op haar training als fotomodel maar Marceau begint geweldig te overacteren. Mooie vrouwen, vreselijke film. (RN)