35 rhums - Bespreking Cinema

Mocht u ooit een film van Claire Denis gezien hebben, dan zal u weten dat ze niet altijd de meest publieksvriendelijke cinema maakt. Dingen als 'J'ai pas sommeil', 'Beau travail' en 'Trouble Every Day' lonen best de moeite, maar je moet er wel een serieuze inspanning voor leveren. Denis houdt er namelijk niet van om haar verhalen te verhelderen. Op de keper beschouwd moeten we het ook in '35 Rhums' zonder veel uitleg stellen, maar omdat de cineaste het deze keer bij een zeer herkenbare situatie houdt, vormt die aanpak geen enkel probleem. Integendeel, omdat het geen enkele moeite kost om je in de situatie van de personages in te leven (hoe zwijgzaam ze soms ook zijn), komen de emoties ook veel vlotter vrij. '35 Rhums' is dan ook een koesterfilm, een verhaal dat geen grote woorden of schokkende gebeurtenissen nodig heeft of de behoefte voelt om de kijker te overdonderen. Het is kleine cinema in de zin dat hij gewone mensen aan het woord laat en je een blik gunt in hun gewone levens. Dat hij toch onder je huid kruipt en dagen later nog in je gedachten opduikt, bewijst echter hoeveel impact hij in al zijn ingetogenheid wel heeft. (RN)